Antoni Lange (ur. 1861 oznacza to 1863 w środku Warszawie, zm. 17 marca 1929 w środku Warszawie) – krajowy liryk, translator, tęgi łeb, poliglota (15 języków), recenzent literacki, dramaturg, prozaik natomiast lewicowy publicysta pochodzenia żydowskiego, zaliczany aż do pierwszego pokolenia poetów Młodej Polski[1]. Przez przeświadczony trwanie podobnie redaktor warszawskiego \\\\\\"Życia\\\\\\". Był pierwszym w środku Polsce tłumaczem poezji Edgara Allana Poego i Charlesa Baudelaire\\\\\\\’a (wraz spośród Zofią Trzeszczkowską).praca
Przez długi trwanie wspólnie spośród Reymontem mieszkał na ulicy Nowy Świat, w środku mieszkaniu niejakiej Pani K., przy której rezydowali podobnie Jan Lemański natomiast Władysław Korycki[11]. Wówczas był częstym bywalcem kawiarni \\\\\\"Udziałowej\\\\\\" znajdującej się na rogu ul. Nowy Świat 15 natomiast Al. Jerozolimskich 2[12]. Spotykał się tutaj min. spośród Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, Stefanem Żeromskim, Stefanem Jaraczem i powstającą tędy cyganerią artystyczną.
Początkowo skryba liryki patriotycznej osadzonej w środku duchu pozytywizmu (Pogrobowcom). Później reprezentant dekadentyzmu natomiast parnasizmu w środku Polsce (Rozmyślania), prekursor literatury fantastycznonaukowej (W czwartym wymiarze, Miranda). Propagator kultury Dalekiego natomiast Bliskiego Wschodu, jeden spośród pierwszych w środku Polsce spirytystów[2], odkrywca polskiego romantyzmu, rzeczoznawca literatury francuskiej. Gorący stronnik ewolucjonizmu[3].
Porównywany aż do Stéphane Mallarmégo[4] (J. Poradecki) i Guy de Maupassanta[5] (A. Hutnikiewicz). Nazwany za pomocą Juliana Tuwima \\\\\\"mistrzem poezji refleksyjnej\\\\\\"[6] a za pomocą Stanisława Brzozowskiego \\\\\\"jednym spośród rzadkich w środku Polsce europejskich umysłów\\\\\\"[7]. Określany raz za razem podobnie jak \\\\\\"typ chłodnego mózgowca, liryk o wyszukanej formie, starannej, wprost wyrafinowanej organizacji, kreator, w środku którym wiedza zdławił instynkt\\\\\\"[8].
Jako myśliciel zajmował się kwestiami kosmologicznymi w środku oparciu o buddyzm, krytyką historiozofii i filozofią kultury żarliwie zakorzenioną w środku myśli Fryderyka Nietzschego.
Był wujem innego polskiego poety, Bolesława Leśmiana.