Przez długi Chronos pospołu spośród Reymontem mieszkał na ulicy Nowy Świat, w mieszkaniu niejakiej Pani K., tuż przy której rezydowali i Jan Lemański oraz Władysław Korycki[11]. Wówczas był częstym bywalcem kawiarni \\\\\\"Udziałowej\\\\\\" znajdującej się na rogu ul. Nowy Świat 15 oraz Al. Jerozolimskich 2[12]. Spotykał się w tym miejscu min. spośród Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, Stefanem Żeromskim, Stefanem Jaraczem a powstającą w tym miejscu cyganerią artystyczną.
Początkowo literat liryki patriotycznej osadzonej w duchu pozytywizmu (Pogrobowcom). Później orędownik dekadentyzmu oraz parnasizmu w Polsce (Rozmyślania), poprzednik literatury fantastycznonaukowej (W czwartym wymiarze, Miranda). Propagator kultury Dalekiego oraz Bliskiego Wschodu, jeden spośród pierwszych w Polsce spirytystów[2], naukowiec polskiego romantyzmu, profesjonalista literatury francuskiej. Gorący zwolennik ewolucjonizmu[3].

Antoni Lange (ur. 1861 ewentualnie 1863 w Warszawie, zm. 17 marca 1929 w Warszawie) – polski poeta, translator, mędrzec, poliglota (15 języków), krytyk literacki, dramatopisarz, prozaik oraz lewicowy publicysta pochodzenia żydowskiego, zaliczany aż do pierwszego pokolenia poetów Młodej Polski[1]. Przez przekonany Chronos i edytor warszawskiego \\\\\\"Życia\\\\\\". Był pierwszym w Polsce tłumaczem poezji Edgara Allana Poego a Charlesa Baudelaire\\\\\\\’a (wraz spośród Zofią Trzeszczkowską).praca
Przez przekonany Chronos pracował jak guru języka polskiego w Batignolles. W Paryżu zapoznał się spośród nowymi prądami w sztuce, filozofią buddyjską, filologią języków wschodnich a teoriami Charcota, które odbiły odcisk na jego twórczości prozatorskiej (Zbrodnia, W czwartym wymiarze). Uczestniczył w \\\\\\"obiadach czwartkowych\\\\\\" Stéphane Mallarmégo. Spotkania te miały niezmierzony oddziaływanie na późniejszą dorobek poetycką Langego; polski wierszokleta aż do końca życia uważał albowiem Mallarmégo zbytnio najwybitniejszego twórcę literatury francuskiej początków XX wieku[10]. W 1924 założył literackie gazeta \\\\\\"Astrea\\\\\\", poświęcone szeroko pojmowanej teorii polskiego romantyzmu. Z założenia miała owo istnieć i pierwsza mównica dyskusji na idea dziedzictwa literatury Trzech Wieszczów. Przez przekonany Chronos pracował i w wydawnictwie \\\\\\"Biblioteki Groszowej\\\\\\". Po powrocie aż do Polski został członkiem Straży Piśmiennictwa Polskiego – instytucji organizowanej przez Warszawskie Towarzystwo Literatów oraz Dziennikarzy, będącej zaczątkiem powstałej z kolei Akademii Literatury. praca