Producenci, nie tworzący w stylu intelligent drumandbass powoli zaczęli odchodzić od oryginalnego stylu jungle, rytm ich muzyki stał się prostrzy, i coraz częściej pojawiał się mocny, regularny i dominujący snare, co finalnie doprowadzi do narodzin gatunku hardstep. W tym samym czasie inni artyści promowali dnb mający zdobyć większą popularność, inspirowany poniekąd hiphopem - Jump-Up. Był też styl zwany Rollers, pochodzący od intelligent drum and bass, ale posiadający zdecydowanie bardziej soulowe brzmienie.
Przyszedł czas sporych sukcesów tej muzyki na polu komercyjnym, już w 1995 roku Goldie opublikował swoją płytę Timeless, który zajął siódmą pozycję na UK Charts. Drum and bass natychmiast ewoluował. Hardstep rozbił się na dwa podgatunki: na cechujący się brakiem naturalnie brzmiących instrumentów techstep, który inspirowany jest techno i klimatem pochodzącym z filmów science fiction, jak również darkstep, w którym to dominującą rolę odgrywają poplątane i mroczne linie basowe tworzące mroczną atmosferę. Gatunek wchłonął też kolejne elementy innych rodzajów muzyki.
Kryteria opisujące to, co można zaliczyć w ramy drum and bass, posiadają bardzo szerokie spektrum. Są to znaczące rozbieżności pomiędzy poszczególnymi podgatunkami i dlatego tyle ich, w ramach tegoż właśnie gatunku, zostało wyróżnionych.
Głównym faktorem mogącym kwalifikować muzykę jako dnb jest tempo. Właściwie nie spotyka się utworów poniżej 160 uderzeń na minutę. bpm muzyki przez wiele lat stopniowo rosło i aktualnie najczęściej wynosi ok. 174 bpm. Drum and bass, jako muzyka będąca głównie do grania w na imprezach, zwykle posiada podobne tempo, aby poszczególne traki można było łatwo zmiksować. Ważnym kryterium jest także rytm, inny niźli popularny w muzyce elektronicznej takiej jak techno czy house. Mimo metrum 4/4, linia bitu jest synkopowana i zazwyczaj o dużo bardziej skomplikowana niźli w wymienionych gatunkach. Rozbudowana linia basowa to także charakterystyczną cechą gatunku, aczkolwiek najczęściej bas w muzyce z podgatunku liquid funk różni się od tego występującego w neurofunk. Pozostałe elementy muzyki bywają bardzo różnorodne, w dnb spotyka się niemal każde dzwięki, od ciepłych, soulowych wokali, po mroczne, charczące basy.
Dwaniej często dodatkową cechą drum and bass było to, iż był on muzyką nagrywaną w całości przy użyciu komputera lub innego sprzętu i graną z vinyli. Dziś, gdy spotykamy zespoły grające drum’n'bass na żywo, nie jest to żadnym kryterium.
W 1995 zdarzył się istotny przełom w historii tego gatunku. Popularność zdobyła odmiana, którą od jakiegoś czasu promował LTJ Bukem i jego wytwórnia płytowa Good Looking Records, odmiana która brzmi inaczej niźli nacechowane ragga jungle, czyli intelligent drum and bass. Dzięki temu, aby odróżnić te dwa nurty, gazety zaczęły stosować termin drumandbass odnoszący się do muzyki o cieplejszej atmosferze inspirowanej ambientem.
W 1997 roku artyści skupili się na techstepie, atmosfera komponowanej muzyki była coraz bardziej mroczna i "niepokojąca". Zainteresowanie odmianą drum and bass powoli malało, przede wszystkim dzięki rosnącej popularności gatunków bazujących na d&b, lecz posiadających nieco wolniejsze bpm, stosujących przystępnie brzmiące sample i bardziej melodyjnych, takich jak 2-step i speed garage. Z powodu spadku popularności gatunek przeżywał załamanie, odrodzenie nastąpiło dopiero po wydaniu takich utworów Shake UR Body (Shy FX) czy Bodyrock (Andy C and Shimon). Po roku 1998 zaczął wyłaniać sie neurofunk, posiadający elementy takich rodzajów drumandbass jak techstep czy darkstep i cechujący się bardzo rozbudowaną linią basową i technicznym brzmieniem… Więcej znajdziesz tutaj - drum and bass